Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

"Βγες στο μπαλκόνι να δεις"

 Το «Βγες στο μπαλκόνι να δεις» το γνώρισα μέσα από τη σειρά «Στο φως του φεγγαριού» του mega το 2004. Ένα χρόνο πριν, το 2003, οι Πυξ Λαξ πρωτοερμήνευσαν αυτό το απίστευτο κομμάτι. Η μουσική δια χειρός του Ηλία Μακρίδη και στίχοι από το Μπάμπη Στόκα. 
 Ένα απίστευτο τραγούδι. Με αυτό σε καλωσορίζω στη στήλη αυτή. Ένα ζεστό τραγούδι από κάθε άποψη. Στίχο ,μελωδία & ρυθμό.
 Με κάνει να ονειρεύομαι  τα πιο όμορφα. Ένα πιο όμορφο κόσμο, ένα καλύτερο αύριο και την ίδια την αγάπη στη πιο αγνή της μορφή. Θεωρώ πως αυτό το τραγούδι είναι ένας ύμνος στην αγάπη και στην ίδια τη ζωή. Μιλάει με τόσο απλά λόγια, κατανοητά για τα πιο σπουδαία αγαθά που υπάρχουν, όπως το φεγγάρι, η θάλασσα, η αγάπη. Με κάνει να θέλω να ζήσω πιο απλά, να πατήσω φρένο στους τρελούς ρυθμούς της καθημερινότητας στην πόλη και να απολαύσω τα πιο απλά και υπέροχα αυτής της ζωής, όπως μια βόλτα στη θάλασσα, το να βγω στο μπαλκόνι να δω το φεγγάρι.Μου υπενθυμίζει πόσο όμορφη είναι η ζωή μόνο και μόνο για αυτές τις πέντε – δέκα αναμνήσεις που έχεις από αγάπη. Με κάνει να ταξιδεύω από τη πρώτη νότα που ακούω, να ταξιδέψω να φεύγω από τα άσχημα …έστω και με το νου μου. Μου υπενθυμίζει ότι το νόημα της ζωής κρύβεται στα πιο απίθανα μέρη, σε τόσο απλοϊκά μέρη που τα ξεχνάμε. Ένα απ’ αυτά είναι ο έρωτας. Μιλάει για τον έρωτα και την αγάπη, για την επαφή δυο σωμάτων που προκύπτει από έρωτα και όχι από σαχλή ανάγκη.
 Πρόσφατα το θυμήθηκα όταν το άκουσα από τη ταινία Από Έρωτα κι από τότε έχει γίνει μια από τις πρώτες μου επιλογές στο Youtube.Η αγαπημένη μου εκτέλεση είναι από τους Πυξ Λαξ μάλιστα η acoustic. Kαλή ακρόαση!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου